آهنگای آلبوم "مردر بلید" ه نیک کیو رو همه ش جسته گریخته ازاینوراونور گوشیده بودم و "هنری لی" آخریش بود هزار بار گوشیدمش و هر دفعه با صدای "پی جی هاروی" میرفتم به "مری گرین لند"...میدونین چیش خنده دار بود؟ اینکه فک میکردم آهنگ راجع به یه دختره به اسم "هنری لی" یعنی نظر به اینکه چند وقت قبلش شعر "آنابل لی" "آلن پو" رو خونده بودم هنری لی یه دختر بود واسم...بعد که دیگه از لا لا لا لا ...لالا لا لا لا لی رسیدم به خود لیریک یهو همش خراب شد رو سرم...اوا...چی فک میکردیم چی شد...این ریتم....باهاس آهنگ رمانتیک باشه واسه چی "تیک هیم بای هیز لی لی وایت هندز و ترو هیم این ا دییپ دییپ ول که اسمالر دن وان هاندرد فیت"..خلاصه که لیریک خیلی مهمه بعضی وقتا میرینه به احساست بعضی وقتا هم باعث میشه بیشتر حال کنی...البته دونت گت می رانگ چون الان منظورم این بود که کلی بیشتر تر حال کردم باهاش اصلا این آلبوم خداست اون "ور د وایلد رزز گرو" که با "کایلی مینوگ" هم خونده معرکه س...البته هنوزم نمیدونم و حال هم ندارم برم سرچ کنم ببینم چی شد که نیک جانمان هوس کرد با این خانوم اندکی به دل ما نا نشین همصدا شود...لطفا کسی اگر میدونه به منم بگه تا اطلب العلم من المهد الی اللحد بشم...